Πώς μετέτρεψα το καρότσι της εγγονής μου

Αυτό ήταν το καρότσι που είχαμε αγοράσει για την εγγονή μας (πρώτο εγγόνι στη σειρά). Φούξια, όπως βλέπετε
Και μετά ήρθε στη ζωή μας ο Προκόπης και μπήκε κι αυτός στο φούξια καρότσι, γιατί στο μεταξύ ήρθε και η κρίση.
Μια μέρα που τον είχα εγώ με το καρότσι πηγαίνοντας για το εξοχικό μας, τον είδε μια κυρία και χωρίς να τον προσέξει ούτε αυτόν ούτε τα ρούχα του θεώρησε ότι ήταν κορίτσι…. Εκνευρίστηκα τόσο πολύ, γιατί ομολογώ κι εμένα δε μου άρεσε το φούξια πια, που μόλις φτάσαμε, ξηλώσαμε με τον άντρα μου το καρότσι στα εξ ών συνετέθη και με λίγο τζην ύφασμα που είχα εκεί και τη Singer μηχανή της μητέρας μου της δεκαετίας του 50 ξεκίνησα να το ξαναφτιάχνω. Έλα όμως που και η μηχανή χάλασε και χρειάστηκε να τελειώσω όλο το κάθισμα στο χέρι……………. Τέλος πάντων, το τελείωσα (μόνο το κάθισμα εννοείται χωρίς μηχανή) και ο μικρός μπήκε στο τζηνένιο καρότσι του.
Νομίζω ότι και ο ίδιος το ευχαριστήθηκε!!!
Όταν επιστρέψαμε στη βάση μας, όπου έχω όλα τα υλικά μου, έφτιαξα για την κουκούλα του καροτσιού ένα κομμάτι πάτσγουωρκ, χρησιμοποιώντας διάφορα κομμάτια τζην σε μπλε και κίτρινο χρώμα.

 

Χρησιμοποίησα για τη μέσα πλευρά ένα όμορφο λουλουδάτο ύφασμα,

Με τη βοήθεια του άντρα μου και πάλι αλλάξαμε και τους ιμάντες και στερεώσαμε την κουκούλα στο καρότσι (με βίδες πια και όχι πριτσίνια που είχε). Και πρέπει να σας πω ότι είμαι εξαιρετικά περήφανη γι αυτό το καρότσι

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s